Τι σας φέρνει στο μυαλό η λέξη «θησαυρός»; Πειρατικά σεντούκια, πολύτιμα πετράδια και βαριά, χοντροκομμένα χρυσά δουβλόνια. Μία ομάδα επιστημόνων όμως βρήκε ένα ανέλπιστο θησαυρό.
Να μερικά στοιχεία: Λάμπει, αλλά δεν είναι χρυσός, και έχει πάνω - κάτω ίδια αξία. Όπως αναφέρει το Indy100, πριν μερικά χρόνια, κιβώτια γεμάτα με σφραγισμένα μπουκάλια σαμπάνιας βρέθηκαν σε ναυάγιο πλοίου που είχε βυθιστεί το 1852 στη Βαλτική, ενώ το αλκοόλ που περιείχαν παρέμενε πόσιμο.
Αρχαιο-γευσιγνωσία
Όπως είναι φυσικό, αυτή η υπερ-παλαιωμένη σαμπάνια, ακριβή ακόμα και στην εποχή της, κίνησε το ενδιαφέρον χημικών και γευσιγνωστών που ήθελαν τουλάχιστον να δοκιμάσουν το σπάνιο ποτό.
Δύο χρόνια μετά την ανακάλυψη, 11 από τα 168 μπουκάλια σαμπάνιας δημοπρατήθηκαν έναντι του ποσού των 150.000 δολαρίων. Άλλα τρία χρόνια αργότερα, έφτασα στα χέρια του βιοχημικού Philippe Jeandet από το πανεπιστήμιο της Καμπανίας, δείγματα από τρία από τα μπουκάλια για ανάλυση που δημοσιεύτηκε σε σχετικό άρθρο.
Αρχικά, δόθηκαν σε γευσιγνώστες για να τα συγκρίνουν με τρία σύγχρονα δείγματα σαμπάνιας. Όπως σημείωσε πρόσφατα ο ειδικός, αυτή ήταν μάλλον η πιο παλιά «γουλιά» που είχε γευτεί ποτέ. Αν και μάλλον θα ήταν λίγο έντονη για έναν εκλεκτικό ουρανίσκο.
Ο καθηγητής περιέγραψε το γευστικό προφίλ των δειγμάτων, ως ένα μπουκέτο με «νότες από ζώο, νοτισμένα μαλλιά, και τυρί». Δεν ακούγεται και τόσο άσχημο. Πολύ κοντά σε ποιοτική ρετσίνα από χωριό του Πύργου.
Ο ειδικός πρόσθεσε: «Όταν έφερα μια γύρα το κρασί στο ποτήρι για να "αναπνεύσει", τα αρώματα έγιναν πολύ πιο ευχάριστα, με ίχνη καπνίσματος, μπαχαρικών και φρέσκου δέρματος μαζί με νότες φρούτων και λουλουδιών».
Η ειρωνεία στην όλη υπόθεση είναι πως ο βυθός της θάλασσας λειτούργησε ως το ιδανικό περιβάλλον ωρίμανσης για την ξεχασμένη σαμπάνια, παρέχοντας προστασία από τον ήλιο και μία σταθερή χαμηλή θερμοκρασία 2 με 4 βαθμών Κελσίου.
Ακολουθήστε το Reader.gr στα Google News για να είστε πάντα ενημερωμένοι για όλες τις ειδήσεις από την Ελλάδα και τον κόσμο.